Liturgische Schikkingen, Immanuelkerk

 

 
Kerstmis, 25 december 2009
   
 
Grenzeloos Licht,
uit de hemel op aarde.
Woord van zo hoge,
kwetsbaar in een kind.
Breek ons open
doorbreek onze begrenzing:
maak ons ontvankelijk
voor uw licht op aarde.
Laat ons hart een stal zijn,
laat uw licht ons bezielen.
Licht van ons leven,
geschonken in een kind,
richt ons kijken,
leer ons zien.



 
 

 
4e Advent, Zondag 20 december
   
 
Johannes,
belofte van nieuw leven
wegbereider van de HEER
de Levende
tot in eeuwigheid.
Als een twijg aan het dode hout
met knoppen vol belofte van nieuw leven.
Licht van ons leven,
richt ons kijken,
naar knoppen
geheim van een nieuw begin
om te groeien vanuit de bron
in Uw Licht.
Leer ons zien.


 
 

 
3e Advent, Zondag 13 december
   
 
Als licht doorbreekt in mensen
wordt purper rozerood.
Dan draagt liefde vrucht,
groot of klein,
in elke mens die op weg gaat
in Uw licht.
Licht van ons leven,
richt ons kijken,
kleur ons hart,
leer ons zien.


 
Granaatappels zijn een verwijzing naar die vruchtbaarheid door de vele zaken die ze bevatten. Ze zijn door de rode kleur ook een verwijzing naar de Geest. De vrucht wordt beschouwd als een van de zeven goede gaven. Het rode sap wordt ook wel gezien als liefdesdrank.
Roze: Op de derde zondag van de advent breekt het licht door waar we naar uitzien, het licht van kerstfeest, en wordt het paars roze.
 

 
2e Advent, Zondag 6 december
   
 
Licht
ontvlamt in mensen als liefde,
vurig en rood,
als de geest die het Woord vertaalt
in nieuw leven
elke dag.
Licht dat opbloeit als tere bloem
in een mens
die openstaat voor het Woord
en leven deelt.
Licht van ons leven,
richt ons kijken,
maak ons ontvankelijk,
leer ons zien.

 
Rood is de liturgische kleur als verwijzing naar de Geest. Het is de kleur van het hart, de liefde, het vuur.
Cyclaam is in de bloemensymboliek een zogenaamde Mariabloem. De donkere vlekken op het blad herinneren aan haar verdriet dat zij door de vroegtijdige dood van haar zoon met zicht meedraagt.
 

 
1e Advent, Zondag 29 november
   
 

Uitzien
- in donkere dagen -
naar licht,
een nieuw begin van leven.
Zwarte nacht breekt
in goud met purperpaars:
koninklijke, priesterlijke kleuren.
Ze voeden het verlangen
naar de ware koning,
mens onder de mensen,
en de ware priester
die je ziel verbindt
met de Eeuwige
en laat herleven
Licht van ons leven,
richt ons kijken,
leer ons zien.
 
Nieuw leven vanuit de bron
Groene bol
Groen is in de kerk de kleur van de hoop, van het leven dat we ook in de winter zien. Een bol verwijst naar de aarde.
Leven vanuit de bron is groeien - over onze eigen individuele grenzen heen - naar mens worden op een wereld, een aarde die we delen met anderen.
Licht - goud - kaarsen
Groeien, uitzien, hoop ontdekken, heeft voor christenen alles te maken met het licht van de Eeuwige. Als verwijzing naar dat hoge licht dat in mensen op aarde een woning zoekt, doorvlechten we de krans van verbondenheid met goud lint. Goud is de kleur van het goddelijke en de Eeuwige.
Krans
Als teken van verbond tussen mensen gebruiken we vaak een mooie ring. Als teken dat de Eeuwige trouw blijft aan de Aarde, licht en leven schenkt, is in de christelijke traditie het gebruik van een adventskrans ontstaan. Wij kozen ervoor de krans als teken van verbond tussen 'hemel en aarde' rond de aarde te bevestigen. De krans wordt met de groene aardbol verbonden en is een verwijzing naar de Eeuwige: geen begin en einde, Alfa en Omega.
 

 
 
terug