KAIROS DOCUMENT: Grove Faux Pas
Dayan mr. drs. R. Evers (uit NIW 12 24 december 2009, 7 tewet 5770, jaargang 145, p.34)

Ik ben geschokt over de inhoud en verbaasd over de aanvaarding van het zgn. Kairos-document van Palestijnse theologen door vertegenwoordigers van de Bisschoppenconferentie, de Protestantse
Kerk in Nederland en de Raad van Kerken. Dit document werd op 11 december in Bethlehem gepubliceerd
en is dinsdag j.l. in de Utrechtse Domkerk aangeboden aan de christelijke kerken in Nederland.
Ik vind de naam alleen al een oorlogsverklaring.
Het Kairos-document verscheen in 1985 in Zuid-Afrika. Theologen keerden zich tegen de Apartheid en het schuldige regime. Het roept associaties op met racisme en boycot.
Nergens in het document wordt over islamitische oppressie of vernedering gesproken, dat christelijk land door moslims wordt ingenomen of dat christelijke scholen islamitische regels moeten aanhouden.
Ook de meest recente berichtgeving over exhumatie van christelijke graven in de Gazastrook, wordt genegeerd.
Ik vind het verontrustend te signaleren dat de kerkleiding van katholiek en protestants Nederland wordt betrokken, waar deze tot nu afzijdig bleven.
Christenen voor Israël reageert uitvoerig op het Kairos-document. Er zijn ook Palestijnse christenen, die Israël
wel als staat erkennen.
PKN-prominent Arie van der Plas heeft zijn steun al uitgesproken: "Een keuze voor het document is een keuze voor Christus en het evangelie."

Ik ervaar het als een zonde tegen G'd en de mensheid om je Joodse roots zo te verloochenen. Ik vind het onbeschaamd om de religieuze vrijheden, die iedere minderheid in Israël geniet, zo te misbruiken.
Ik voel het als een slag in het gezicht van het Joodse volk om dit document in de Domkerk te aanvaarden - al dan niet onder het voorbehoud, dat nog bezien moet worden of de Nederlandse kerken akkoord gaan met
de inhoud.
Een oproep tot een boycot van Israëlische producten vind ik ronduit verwerpelijk. Het roept associaties op met een duister Duits verleden. Dat is geen goede zaak voor de kerken.
Dominee Henk Poot zegt het zo treffend:
'Er is geen sprake van een bezetting door Israël: volkenrechtelijk, juridisch, historisch en Bijbelstheologisch is dat niet hard te maken. Hoe kan een volk haar eigen land bezetten?'
Ik erger mij aan het continue misbruik van het woord 'bezetting'. De internationale, juridische realiteit is dat Judea en Samaria veroverd werden in een verdedigingsoorlog.
Tot 1967 was Jordanië de onrechtmatige beheerder van Judea en Samaria, door Jordanië veroverd in de agressie-oorlog van 1948-1949. Op 24 april 1950 heeft Jordanië Judea en Samaria unilateraal ingelijfd. Internationaal juridisch zijn Judea en Samaria 'unallocated territory', land dat niet toegewezen is aan een soevereine staat. In 1988 heeft Jordanië afstand gedaan van hun rechten op Judea en Samaria. Omdat Israël toen de feitelijke machthebber was, vervielen alle rechten aan Israël.